© 2017 Martin Koot

Noodzakelijk kwaad

Ik was één van de eerste FFP’ers. Het felbegeerde certificaat kreeg ik op basis van eerder behaalde vakdiploma’s en werkervaring. Er was de verplichting tot permanente educatie. Die volgde ik trouw. Maar niemand maakte zich druk of ik er echt wel wat van opstak. Na een paar jaar trok ik zelf de conclusie dat ik weliswaar de titel had, maar dat die de lading (lees: mijn werkzaamheden) niet meer dekte. Ik heb toen het lidmaatschap laten varen. Zo geldt het voor veel diploma’s. Pas als je dagelijks werkt in het vakgebied en dat vak ook bijhoudt, houdt dit zijn waarde. En aan het laatste schortte het bij mij. Een PE-systeem dat van vrijblijvendheid aan elkaar hangt borgt geen continue kwaliteit,