Martin Koot

“Dit is de tijd om achterom te kijken…” LinkedIn, Facebook en andere socials overstromen met terugblikken op 2025. Niks mis mee natuurlijk, alleen kijk ik liever vooruit. Niet dat dit een rotjaar was (bij vlagen wel trouwens), maar ik leef nu en wie weet morgen. Kijk je te veel in je achteruitkijkspiegel, dan mis je wat voor je ligt. “Goede voornemens dus!” O god nee, daar ben ik al lang geleden mee opgehouden. De weg naar de hel is ermee geplaveid. Je gedrag veranderen, laat

Heb jij iets op te ruimen uit je verleden? De meeste mensen wel. Een paar maanden na het verschijnen van Boreling krijg ik een mail van een lezer. We kennen elkaar zijdelings, via wat zakelijke projecten. “Ik heb net Boreling in één ruk uitgelezen, je hebt mij geraakt met je openheid,” schrijft hij. “Ik voel me door jouw verhaal gesteund in herkenbare gevoelens. Hier heb ik flink om moeten janken en dit heeft gelijk iets gerepareerd.” Een tijdje daarna komen we elkaar toeva

Terwijl ik bezig ben met het uitgeefproces van Boreling, struikel ik over deze foto uit augustus 1920, met daarop zoals je ziet een bruiloftsgezelschap. Ik vind ’m tijdens mijn zoektocht naar het verleden van mijn moeder. Ze overleed een paar jaar geleden. Tijdens haar leven vertelde ze weinig over haar jeugd, behalve dat het armoe troef was in het grote boerengezin waarin ze opgroeide. Ze was een geweldige moeder, misschien iets té – maar daarvoor moet je Boreling lezen. B

“Schrijf je een vervolg op Boreling ?” Die vraag krijg ik geregeld. Nee, Boreling vertelt een afgerond verhaal. Hoewel er sinds het einde van het boek (zomer 2019) nog volop ontwikkelingen zijn geweest, denk ik niet dat ik er veel aan toe kan, of beter gezegd, wil voegen. Ik ben blij met het resultaat: een fier boek, dat goed gelezen wordt én hoog wordt gewaardeerd. Van veel lezers heb ik gehoord dat het verhaal indruk maakt en tot nadenken aanzet. En hé, nog altijd is er

Gisteren was het de Dag van het Gescheiden Kind. Volgens mij vangt dat evenveel aandacht als het stille leed van de kinderen zelf: bijna...